Kalendarium

PNWTŚRCZPTSOND
     1 2 3
 4 5 6 7 8 910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej
Strona została zrealizowana dzięki dofinansowaniu ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie.

Kontakt

Babiogórski Park Narodowy
34-222 Zawoja 1403
Współrzędne Dyrekcji Parku: 49.61190N 019.51828E

tel. +48 (33) 877 51 10
tel. +48 (33) 877 67 02
fax: +48 (33) 877 55 54
e-mail:

NIP 552-171-36-27, Regon 122462192
Numer konta do wpłat:
81 1130 1150 0012 1252 7820 0001
Nasz bank: BGK o/Kraków

Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje

Tutaj jesteś: Strona główna / Plan Ochrony dla SOO... / Siedliska

Siedliska


Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk Babia Góra PLH120001

OPIS OBSZARU (wg SFD)

Masyw Babiej Góry jest najwyższym pasmem górskim Beskidu Wysokiego. Zbudowane jest ono z fliszu karpackiego, w którego skład wchodzą głównie piaskowce, łupki i margle. Północne stoki masywu, powstałe w wyniku procesów osuwiskowych, są bardzo strome i charakteryzują się znacznie bardziej urozmaiconą rzeźbą niż łagodne stoki południowe. Grzbiet jest obszarem wododziałowym pomiędzy zlewnią Morza Bałtyckiego i Morza Czarnego. Spośród innych, niższych pasm Beskidów, Babia Góra wyróżnia się typową dla wysokich gór strefowością klimatyczno-roślinną oraz obecnością piętra kosodrzewiny. Lasy zajmują ok. 90% obszaru. W drzewostanach dominuje: świerk, jodła i buk. Bory jodłowo-świerkowe, które tylko w niewielkim stopniu były niegdyś użytkowane gospodarczo, zachowały pierwotny charakter. Ponad granicą lasu występują zarośla kosodrzewiny, a leżące powyżej szczytowe partie masywu pokryte są skalnymi rumowiskami. Powierzchnia specjalnego obszaru ochrony siedlisk Babia Góra PLH120001 wynosi 3 350,4 ha.

WARTOŚĆ PRZYRODNICZA I ZNACZENIE (wg SFD)

Obszar ten jest ważny dla zachowania bioróżnorodności. Stwierdzono tu występowanie 18 typów siedlisk z Załącznika I Dyrektywy Rady 92/43/EWG. Wśród nich szczególnie cenne zbiorowiska leśne i muraw wysokogórskich (np. jedyne miejsca występowania podtypu 6170-4). Znajduje się tu także jedno z 2 stanowisk zarośli kosodrzewiny na terenie Beskidów. Ostoja odznacza się bogatą florą, a wśród niej występuje wiele gatunków rzadkich i zagrożonych oraz prawnie chronionych. Najcenniejszymi roślinami naczyniowymi są: okrzyn jeleni Laserpitium archangelica, który na Babiej Górze ma jedno z dwóch stanowisk w Polsce i rogownica alpejska Cerastium alpinum ssp. babiogorense, takson endemiczny dla Babiej Góry. Jest to także jedno z 4 stanowisk w Polsce tojadu morawskiego (Aconitum firmum ssp. Moravicum) i jeden z 4 rejonów występowania tocji karpackiej (Tozzia carpatica). Ponadto jest to jedno z 3 miejsc występowania w Polsce karpackiego endemitu - darniówki tatrzańskiej (Microtus tatricus) jedno z 3 znanych miejsc występowania sichrawy karpackiej (Pseudogaurotina excellens) - jedyne potwierdzone w ostatnich latach. Z terenu ostoi podano już ok. 4300 gatunków bezkręgowców. Bogata jest koleopterofauna (ok. 1500 udokumentowanych gatunków) z kilkunastoma gatunkami prawnie chronionymi, w tym gatunkami z Załącznika II Dyrektywy Rady 92/43/EWG - priorytetową sichrawą karpacką Pseudogaurotina excellens, zagłębiem bruzdkowanym Rhysodes sulcatus i biegaczem urozmaiconym Carabus variolosus. Interesujące gatunki zanotowano też wśród skąposzczetów Oligocheta (np. dżdżownica subalpejska) i niesporczaków Tardigrada (np. Echiniscus lapponicus). W masywie Babiej Góry występowała kiedyś nadobnica alpejska - gatunek priorytetowy z Załącznika II Dyrektywy Rady 92/43/EWG; zachowały się jej siedliska, więc jest możliwa restytucja. Stałym elementem fauny Babiej Góry jest ryś (Lynx lynx) (w ostatnich latach regularnie obserwowane są 2 samice z młodymi i 1 dorosły samiec). Obszar ma również duże znaczenie dla ochrony ptaków.

Typy SIEDLISK wymienione w Załączniku I Dyrektywy Rady 92/43/EWG
(* siedliska priorytetowe)

4060  Wysokogórskie borówczyska bażynowe (Empetro-Vaccinietum) (pokrycie 0,20 %)
- ponad górną granicą lasu w miejscach o trudnych warunkach mikrosiedliskowych,
- stan zachowania doby.

4070*  Zarośla kosodrzewiny (Pinetum mugo) (pokrycie 8,50 %)
- zwarte zarośla w piętrze subalpejskim,
-  stan zachowania dobry, proponowana ochrona bierna.

4080  Subalpejskie zarośla wierzbowe wierzby lapońskiej lub śląskiej (Salicetum lapponum, Salicetum silesiacae) (pokrycie 0,03 %)
- w piętrze subalpejskim, na kwaśnym podłożu,
- zarośla do 2 m o zwarciu 30-90%,
- stan zachowania dobry.

6150  Wysokogórskie murawy acidofilne (Juncion trifidi) i bezwapienne wyleżyska śnieżne (Salicion herbaceae), (pokrycie 1,20 %)
- niskie murawy tworzące zwarte kępkowe darnie,
- przewodnia formacja roślinna piętra alpejskiego,
- ściśle związane z klimatem wysokogórskim.

6170  Nawapienne murawy wysokogórskie (Seslerion tatrae) i wyleżyska śnieżne (Arabidion coeruleae) (pokrycie 0,05 %)
- naturalny typ roślinności w piętrze subalpejskim uwarunkowany klimatycznie,
- związany z podłożem szkieletowym, zasadowym,
- stan zachowania dobry.

6230* Górskie i niżowe murawy bliźniczkowe (Nardion - płaty bogate florystycznie) (pokrycie 0,60 %)
- na polanach reglowych, w piętrze subalpejskim i alpejskim,
- ubogie, kwaśne podłoże (rankery) związane z długotrwałym pasterstwem,

6430  Ziołorośla górskie (Adenostylion alliariae) i ziołorośla nadrzeczne (Convolvuletalia sepium) (pokrycie 0,35 %)
- rozproszone na terenie całego obszaru alpejskiego (optimum w subalpejskim i wzdłuż potoków),
- niewielkie płaty zbudowane z eutroficznych wysokich bylin,
- stan zachowania dobry.

6520 Górskie łąki konietlicowe użytkowane ekstensywnie (Polygono-Trisetion) (pokrycie 0,75 %)
- polany reglowe,
- charakter antropogeniczny,
- bogate w gatunki,
- stan niezadowalający, zalecana ochrona czynna: wypas i koszenie.

7140 Torfowiska przejściowe i trzęsawiska (przeważnie z roślinnością z Scheuchzerio-Caricetea) (pokrycie 0,01 %)
- zwykle niewielkie płaty w lokalnych wypłaszczeniach ze stojącą wodą,
- stan zachowania niezadowalający, proponowana ochrona czynna.

7230 Górskie i nizinne torfowiska zasadowe o charakterze młak, turzycowisk i mechowisk (pokrycie 0,02 %)
- powstają w miejscach źródliskowych, na podłożu fliszowym,
- stan zachowania niezadowalający, proponowana ochrona czynna, głównie wycinanie drzew i krzewów.

8110  Piargi i gołoborza krzemianowe (pokrycie 0,01 %)
- rumowiska skalne w najwyższych partiach gór, roślinność pionierska,
- stan zachowania dobry, zagrożone sukcesją.

8310 Jaskinie nieudostępnione do zwiedzania
- w łupkach fliszowych, powstałe w skutek procesów pseudokrasowych,
- stan zachowania dobry, największym zagrożeniem ruch turystyczny,
- proponowana ochrona bierna.

9110  Kwaśne buczyny (Luzulo-Fagenion) (pokrycie 2,50 %)
- występuje w strefie regla dolnego, na glebach o intensywnych procesach przemywania,
- bardzo ubogi skład gatunkowy,
- stan zachowania niezadawalajacy.

9130  Żyzne buczyny (pokrycie 37,50 %) (Dentario glandulosae-Fagenion, Galio odorati-Fagenion)
- w reglu dolnym na żyznych glebach o odczynie obojętnym,
- stan zachowania niezadawalający, proponowana ochrona bierna i czynna.

9140  Górskie jaworzyny ziołoroślowe (Aceri-Fagetum) (pokrycie 0,70 %)
- w reglu dolnym na świeżych i żyznych glebach brunatnych,
- stan zachowania nieznany, potrzeba inwentaryzacji.

9180*  Jaworzyny i lasy klonowo-lipowe na stokach i zboczach (Tilio plathyphyllis-Acerion pseudoplatani) (pokrycie 0,60 %)
- w strefie przejściowej między reglem dolnym i górnym,
- na stromych zboczach, płytkich glebach,
- bardzo bujne runo,
- stan zachowania dobry, zalecana ochrona bierna.

91D0* Bory i lasy bagienne (Vaccinio uliginosi-Betuletum pubescentis, Vaccinio uliginosi-Pinetum) (pokrycie 0,14 %)
- w miejscach nisko zalegających wód gruntowych, kwaśne podłoże,
- stan zachowania zły, proponowana ochrona czynna ? podniesienie poziomu wód gruntowych.

91E0  Łęgi wierzbowe, topolowe, olszowe i jesionowe (Salicetum albo-fragilis, Populetum albae) (pokrycie 0,12 %)
- terasy rzeczne oraz gleby mułowo-glejowe o wysokim poziomie wód gruntowych,
- bujne runo,
- stan zachowania w granicach zasięgu dobry,  ochrona bierna.

9410  Górskie bory świerkowe (Piceion abietis część - zbiorowiska górskie) (pokrycie 34,60 %)
- kompleks leśny tworzący regiel górny  i znaczną część regla dolnego,
- na glebach bielicowych, brunatnych kwaśnych, runo ubogie,
- stan zachowania dobry, miejscami niezadowalający, zalecana ochrona bierna miejscami ochronna czynna.

ZWIERZĘTA (bez ptaków) wymienione w Załączniku II Dyrektywy Rady 92/43/EWG
(*gatunki priorytetowe)

Wilk Canis lupus
Drapieżnik z rodziny psowatych, zamieszkujący najczęściej obszary leśne o rzadkiej sieci dróg i niskim zaludnieniu. Głównym zagrożeniem dla wilka jest fragmentacja siedlisk.

Niedźwiedź brunatny Ursus arctos
Największy polski drapieżnik, jedyny przedstawiciel rodziny niedźwiedziowatych. W polskiej części Karpat liczebność wynosi około 80 osobników.

Ryś Lynx lynx
Największy z europejskich kotowatych, o skrytym trybie życia. Cały obszar Babiej Góry wchodzi w skład terytoriów dwóch samców.

Darniówka tatrzańska Microtus tatricus
Niewielki gryzoń, endemit karpacki, występuje w Tatrach, na Babiej Górze i masywie Pilska. Podstawowym siedliskiem są wyższe partie borów świerkowych z bujnym runem.

Kumak górski Bombina variegata
Gatunek płaza bezogoniastego, z rodziny ropuszkowatych, o charakterystycznym jaskrawym ubarwieniu brzusznej strony ciała. Może zasiedlać zarówno czyste młaki i stawki o źródlanej wodzie, jak i silnie zamulone kałuże. Jeden z najpospolitszych płazów w masywie Babiej Góry.

Traszka karpacka Triturus montandoni
Gatunek płaza ogoniastego z rodziny salamandrowatych, najmniejsza krajowa traszka. Związana szczególnie z lasami bukowymi i mieszanymi

Biegacz urozmaicony Carabus variolosus
Duży gatunek chrząszcza (22 ? 30 mm), z rodziny biegaczowatych, o czarnej barwie, wybitnie wilgociolubny, zasiedla wilgotne zarośla nadrzeczne, pobrzeża drobnych zbiorników wodnych w lasach, bagna i torfowiska, młaki, kamieniste pobrzeża górskich potoków, przydrożne rowy.

Sichrawa karpacka* Pseudogaurotina excellens
Stenotopowy gatunek chrząszcza, endemit karpacki. Zasiedla lasy  oraz zarośla  z dużym udziałem starych okazów suchodrzewów (Lonicera sp.) który jest jego rośliną żywicielską. Preferuje miejsca prześwietlone. Babiogórska populacja uważana jest aktualnie za najmocniejszą w polskiej części Karpat.

Zagłębek bruzdkowany Rhysodes sulcatus
Niewielki chrząszcz o charakterystycznym urzeźbieniu górnej części ciała, uważany za relikt lasów pierwotnych. Obecnie związany z lasami o charakterze naturalnym lub do niego zbliżonym, w którym zalega znaczna ilość martwego drewna o średnicy powyżej 20 cm. Preferuje siedliska o dużej wilgotności, Zasiedla zarówno drzewa liściaste jak i iglaste.

ROŚLINY wymienione w Załączniku II Dyrektywy Rady 92/43/EWG

Tojad morawski Aconitum firmum ssp. Moravicum
Endemit zachodniokarpacki, gatunek wysokogórski. Występuje w ziołoroślach subalpejskich i reglowych oraz w młakach górskich.

Tocja karpacka Tozzia carpatica
Gatunek o rozerwanym zasięgu w Karpatach, związany z piętrami reglowymi, rosnący w zbiorowiskach ziołoroślowych oraz olszynkach nadpotokowych i bagiennych.

Projekt Planu Ochrony
- ustanawiany na drodze rozporządzenia przez Ministra Środowiska,
- sporządzany jest na okres 20 lat,
- nieobowiązkowy, zalecany,
- sporządzany dla całości, bądź części obszaru Natura 2000,
- stabilny, długookresowy program ochrony,
- może być zmieniony w trakcie realizacji tylko w szczególnych przypadkach,
- sporządzany na podstawie inwentaryzacji i badań,
- określa stabilne reguły i zasady postępowania jakie muszą spełniać zagospodarowanie przestrzenne i prowadzona w obszarze działalność, aby nie szkodzić celom ochrony Natura 2000,
- może ustalać reguły lokalizacji zabudowy, infrastruktury technicznej, komunikacyjnej i edukacyjnej,
- może ustalać ramowe warunki realizowanych i planowanych przedsięwzięć mogących znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000,
- formułuje wnioski do zmian w istniejących studiach i planach zagospodarowania przestrzennego

Plan ochrony zawiera:

- opis granic i mapę obszaru Natura 2000,
- identyfikację istniejących i potencjalnych zagrożeń,
- określenie warunków utrzymania lub odtworzenia właściwego stanu ochrony oraz zachowania spójności sieci obszarów Natura 2000,
- wskazania do zmian w istniejących studiach uwarunkowań o kierunków zagospodarowania przestrzennego,
- określenie działań ochronnych np.:
- sposoby ochrony czynnej,
- utrzymanie korytarz ekologicznych,
- rozmieszczenie obiektów i urządzeń służących celom ochrony,
- gospodarowanie wodami,
- kierunki rozwoju gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej.
- wskaźniki właściwego stanu ochrony siedlisk oraz gatunków,
- sposoby monitoringu realizacji zadań ochronnych,
- sposoby monitoringu stanu ochrony.

Nadzór nad obszarem Natura 2000 położonym w obrębie parku narodowego sprawuje dyrektor parku narodowego.

Kanał RSS

Komunikat turystyczny

z dnia 15.12.2017 r.

Warunki turystyczne na Babiej Górze. Wszystkich wybierających się na babiogórskie szlaki prosimy o rozwagę i ostrożność szczególnie przy schodzeniu. Warunki pogodowe na Babiej Górze mogą bardzo szybko ulegać zmianie, dlatego też zawsze trzeba być przygotowanym na znaczne pogorszenie pogody. Na terenie BgPN obowiązuje zakaz wprowadzania psów. Uwaga od dnia 05.12.2017 Perć Akademicka zostaje zamknięta dla ruchu turystycznego.
więcej

Pogoda

-1

Przy Dyrekcji BgPN w Zawoi Barańcowej
Data: 15.12.2017 r.
Godzina: 06:54
Opad: bez opadu
Pokrywa śnieżna: brak
Wiatr: łagodny
Widoczność: bardzo dobra

Newsletter

Sklep internetowy

Doliną Rybnego Potoku - Jak chronimy babiogórską przyrodę

Doliną Rybnego Potoku - Jak chronimy babiogórską przyrodę

15.12.2017
Cena: 1,90 zł
więcej